ഒന്നിച്ചിരുന്നിട്ടും അകന്നുപോകുന്നവർ: ഡിജിറ്റൽ ഏകാന്തതയുടെ കാഴ്ച്ചകൾ

റിദ എം പി ( 4th sem, BA Multimedia )

പഴയകാലത്തെ വീടുകളിലെ സായാഹ്നങ്ങൾ ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ. ചായക്കപ്പിന് ചുറ്റുമിരുന്ന് അന്നത്തെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന അച്ഛനും അമ്മയും മക്കളും. എന്നാൽ ഇന്ന് ആ ചായക്കപ്പുകൾക്ക് കൂട്ടിരിക്കുന്നത് സംസാരങ്ങളല്ല, മറിച്ച് സ്മാർട്ട്ഫോണിലെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ശബ്ദങ്ങളാണ്. ഒരു മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും ഒരേ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോഴും, ഓരോരുത്തരും ഓരോ വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങളിലാണ്. ഇതിനെയാണ് നാം ‘ഡിജിറ്റൽ ഏകാന്തത’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

കേരളത്തിലെ ശരാശരി കുടുംബങ്ങളിൽ ഇന്ന് കണ്ടുവരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം ആശയവിനിമയത്തിന്റെ അഭാവമാണ്. കുട്ടികൾ ഗെയിമിംഗിലും റീൽസിലും മുഴുകുമ്പോൾ, മുതിർന്നവർ ഫേസ്ബുക്കിലും വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പുകളിലും സജീവമാണ്. ഏറ്റവും സങ്കടകരമായ കാഴ്ച്ച വീട്ടിലെ പ്രായമായവരുടേതാണ്. തങ്ങളോട് ഒന്ന് മിണ്ടാൻ ആരെങ്കിലും വരുമെന്ന് കരുതി കാത്തിരിക്കുന്ന അവർക്ക് മുന്നിൽ, എല്ലാവരും തലകുനിച്ചിരുന്ന് ഫോണിൽ വിരലോടിക്കുകയാണ്. “വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഉണ്ട്, പക്ഷേ ആരോടും ഒന്നും സംസാരിക്കാനില്ല” എന്ന അവസ്ഥ ഇന്ന് പല വീടുകളിലും ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നൂറുകണക്കിന് സുഹൃത്തുക്കളും ലൈക്കുകളും ഉള്ള ഒരാൾക്ക് പോലും സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒരു അന്യനെപ്പോലെ തോന്നാം. ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ ഈ വ്യാജമായ സാമീപ്യം മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലെ സ്വാഭാവികമായ ആർദ്രത ഇല്ലാതാക്കുന്നു. കുട്ടികളിൽ ഇത് വലിയ മാനസിക ആഘാതങ്ങളാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. മാതാപിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധ കിട്ടാതെ വരുമ്പോൾ അവർ കൂടുതൽ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തേക്ക് ഉൾവലിയുന്നു. ഇത് അവരുടെ സ്വഭാവ രൂപീകരണത്തെ പോലും ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നുണ്ട്.

​”സാങ്കേതികവിദ്യ ലോകത്തെ നമ്മുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ എത്തിച്ചു എന്നത് സത്യമാണ്, പക്ഷേ അത് നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.”

​ഈ ഏകാന്തതയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ നാം ബോധപൂർവ്വമായ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഭക്ഷണസമയത്തും ഉറങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പും ഫോണുകൾ മാറ്റിവെക്കുന്ന ‘നോ ഫോൺ സോണുകൾ’ വീടുകളിൽ നടപ്പിലാക്കാം. സ്ക്രീനുകളില്ലാതെ സംസാരിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം ദിവസവും മാറ്റിവെക്കുന്നത് ബന്ധങ്ങളിൽ പുതുജീവൻ നൽകും.

ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതം എളുപ്പമാക്കാനുള്ളതാണ്, ജീവിതം തന്നെയാകാനുള്ളതല്ല. സ്മാർട്ട്ഫോണുകൾ മാറ്റിവെച്ച് പരസ്പരം കണ്ണുകളിൽ നോക്കി സംസാരിക്കാൻ നാം തയ്യാറാകണം. കാരണം, ഒരു ഇമോജിക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ ആശ്വാസം പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ഒരു പുഞ്ചിരിക്കോ തലോടലിനോ നൽകാൻ കഴിയും. ഓൺലൈൻ ലോകത്ത് നമ്മൾ എത്ര തിരക്കുള്ളവരായാലും, ഓഫ്‌ലൈൻ ലോകത്തെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായി സമയം കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.